Düş – Abdurrahim Karakoç

Beğendi iseniz lütfen paylaşın
  • 4
    Shares

Düş gördüm; ilkbahar, uyandım ki kış…
Oy benim vakitsiz gelen düşlerim.
Sürdü senelerce hep bu aldatış;
Oy benim düşlerim, yalan düşlerim.

Düş gördüm, dört mevsim kuşlar daha hür…
Ne kurtlar acıkır, ne insan üşür…
Uyandım, canlılar günah bölüşür!
Oy benim doğmadan ölen düşlerim.

Düş gördüm sevenler aldatmıyordu;
Gölgeli dağlardan gün batmıyordu.
Uyandım, utançtan gök çatlıyordu..
Oy benim açmadan solan düşlerim.

Düş gördüm; güç açmış karın içinde…
Geceler yıkanmış nur’un içinde..
Uyandım ak yitmiş morun içinde
Oy benim ışıksız kalan düşlerim.

Daha akşam derken horozlar öttü;
Neyleyim, düş bitti, umut da yitti.
Bir defacık gerçek olmadı gitti,
Bin sessiz uykumu bölün düşlerim.

Abdurrahim Karakoç / Dosta Doğru

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir