Muzaffer Buyrukçu

Beğendi iseniz lütfen paylaşın
  • 8
    Shares

Yazar. 1930’da Niğde’nin Fertek köyünde doğdu. Bir yaşında iken İstanbul’da fabrika işçisi olan babasının yanına geldi. Yalova’nın Koyu köyüne yerleştiler. İlkokulu bu köyde bitirdi. Yenikapı Ortaokulu’ndan sonra girdiği Pertevniyal Lisesi’ni, yoksulluk nedeniyle okuyamadı. Simitçilikten basımevi işçiliğine kadar birçok işe girip çıktı. Toprak Mahsulleri Ofisi’nde memurluk yaptı; bu işten emekli oldu.

Yazarlığa, şiir ve hikaye yazarak başladı. “Tanin” gazetesinin 1946’da açtığı hikaye yarışmasında derece aldı ve tanınmaya başladı. Ama asıl kişiliğini 1960’tan sonra buldu. İlk yazdıkları bir olayın anlatımına dayanır. “Daha sonra dıştan içe, anlattığı insanların dünyasına yöneldi; çağrışımlarla yürüyen, ayrıntıların değerlendirildiği bir öykü anlayışını benimsedi” (A. Özkırımlı) Kendi yaşamından kesitler yansıtan romanları da aynı kurgu ve anlatım özelliğine sahiptir.

[the_ad id=”6546″]

Ayrıntıları değerlendiren bir günlük türü geliştirdi. Ele alıp işlediği konular kenar mahallelerden seçilmiş; ezilen küçük insanların, dar gelirli ailelerin dramını sergilemiştir. Akıcı bir dille, güçlü bir gözlem gücüne sahiptir.

Kitapları

Şiir: İstikbalin Sesi (1945), Kalplerin Feryadı (1947)

Hikaye: Katran (1956), Acı (1957), Korkunun Parmakları (1959), Bulanık Resimler (1961),  Kuyularda (1962), Cehennem (1966), Kavga (1967), Mağara (1971),  Hüzünlü Kar Çiçekleri (1987), Bin Hüzün (1990)

Roman: Gürültülü Birkaç Saat (1969), Bir Olayın Başlangıcı (1970)

Günlük : Arkası Yarın (1976), Sıcak İlişkiler (1982), Sayılı Günler (1986)

Anı: Orhan Kemal (1984)

Aldığı Ödüller: 1962 TDK Hikaye ödülü (Bulanık Resimler), 1968 Sait Faik Hikaye Armağanı (Kavga İle)

[the_ad id=”5196″]

 

 

Bunları da Sevebilirsiniz

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir