Mehmed Kemal (Kurşunluoğlu)

Beğendi iseniz lütfen paylaşın
  • 5
    Shares

Şair ve yazar. 1920’de Ankara’da doğdu. Ankara Lisesi’ni bitirdi. Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi’nin felsefe bölümünde okurken, siyasi  nedenlerden dolayı öğrenimini yarım bırakarak gazeteci oldu. Uzun süre Ankara’nın çeşitli gazetelerinde muhabir, yazar ve yönetici olarak çalıştı. Bazı İstanbul gazetelerinin Ankara temsilciliğini yaptı. Bir ara Bayındırlık Bakanlığı’nın Basın Bürosu’nu yönetti. Daha sonra İstanbul’a yerleşerek Cumhuriyet Gazetesi’nde köşe yazarlığı yaptı. 15.08.1998’de İstanbul’da öldü. Mezarı Zincirlikuyu’dadır.

Mehmed Kemal, 1940 kuşağının toplumcu şairlerindendir. Toplumsal bozuklukları, kimi zaman ince bir duyarlıkla, kimi zaman da yergiye kaçan bir anlatımla dile getirmiştir. Günlük fıkralarında, daha çok siyasal konuları işlediği görülür. Bununla birlikte, sanat ve kültür konularını içeren ve deneme özelliği taşıyan fıkraları da vardır. Kendi yaşamından yola çıkarak, 1940 sonrasının toplumsal olaylarını yansıtan romanlar da yazmıştır. Şairliği, düzyazılarına da yansır; canlı ve akıcı bir anlatımı vardır.

[the_ad id=”6546″]

Kitapları:

Şiir : Birinci Kilometre (1945), Dünya Güzel Olmalı (1954), Söz Gibi (1977), Öğle Rakıları (1986), Tükenmez (tüm şiirleri, 1990)

Anı : Acılı Kuşak (1968), Türkiye’nin Kalbi Ankara (1983)

Deneme: Şairler Dövüşür (1982), Bir Deste İskambil (1985)

Roman : Sürgün Alayı (1974), Pulsuz Tavla (1976), Kalenin Eteğinde (1984)

İnceleme : Celal Bayar Efsanesi ve Raftaki Demokrasi (1981)

Fıkra, Röportaj : Politika ve Ötesi (1970), 12 Mart Öfkeli Generalle ve İşkence (1974), Sol Kavgası (1975), Ara Rejim Kara Rejim (1979), Bu Darbeler Kimin İçin? (1986), Gayri Resmi Yakın Tarih (1991)

“Söz Gibi” kitabıyla, 1978 Lions Edebiyat Ödülü’nü aldı.

[the_ad id=”5196″]

 

Bunları da Sevebilirsiniz

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir