Asaf Halet Çelebi

Beğendi iseniz lütfen paylaşın
  • 6
    Shares

Şair. 1907’de İstanbul’da doğdu. Galatasaray Sultanisi’ni (lisesini) ve Adliye Meslek Mektebi’ni bitirdi. Üsküdar Adliye Mahkemesi’nde zabıt katipliği, Osmanlı Bankası’nda ve Devlet Denizyolları’nda memurluk yaptı. Son görevi, İstanbul Edebiyat Fakültesi’nde kitaplık memurluğudur. 15 Ekim 1958’de, bu görevdeyken öldü. Beylerbeyi’nde Küplüce Mezarlığı’na gömüldü.

Çelebi, şiir yazmaya öğrencilik yıllarında başladı; 18 yaşına kadar gazel ve rubai denemeleri yaptı. Asıl kişiliğini, 1937’den sonra yazdığı serbest ölçülü şiirlerle buldu. Konusunu, eski Doğu uygarlıklarından ve masallarından alan ve kendi deyişiyle “somut malzemeyle soyut bir dünya” yaratmayı amaçlayan şiirleri, kendine özgü anlatımıyla egzotik özellikler taşır. Behçet Necatigil’in belirttiği gibi, bir duygu ve hayal şairi değil, bir sezgi şairidir. Şiirlerinin yanı sıra araştırma ve incelemeleri de vardır.

[the_ad id=”6546″]

Kitapları:

Şiir: He (1942), Lamelif (1945), Om Mani Padme Hum (1953)

İnceleme, araştırma: Mevlana (1940), Molla Cami (1940), Eşrefoğlu Divanı (1944), Naima (1953), Divan Şiirinde İstanbul (1953), Ömer Hayyam (1954), Mevlana ve Mevlevilik (1957) vb.

[the_ad id=”5196″]

Bunları da Sevebilirsiniz

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir