Son Tren (Bedirhan Gökçe)

Beğendi iseniz lütfen paylaşın
  • 17
    Shares

Kimseler üzülmesin diye
Üzülmekten yoruldum
Yoksa benim derdim bana yeterdi
Herkesin derdine derman ararken
Son tren de ömrümden öylece geçti

Garip bir bilinmezdi beni böyle yıpratan
Hüzün mü mutluluk mu bu boş koltukta
Ömrümün sonuna kadar kalacak olan

[the_ad id=”5898″]

İki hüzün bir koltuğa
Çekinmeden sığar da
İki mutluluk yan yana
Neden gelmez acaba

Aklımda kalan bir şarkı cızırtılı radyoda
Hüzün makamından sesleniyor ince fasılla
Vazgeç diyor ey sevgili dinle de vazgeç
Sen kendine kendin gibi bir taze bahar seç

Bedirhan Gökçe

[the_ad id=”5196″]

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir