Orhan Şaik Gökyay

Beğendi iseniz lütfen paylaşın
  • 7
    Shares

Şair ve Yazar. 1902’de İnebolu’da doğdu. Ankara Muallim Mektebi’ni, İstanbul Yüksek Öğretmen Okulu’nun Türk Dili ve Edebiyatı bölümünü bitirdi. Malatya, Edirne, Eskişehir, Bursa’da edebiyat öğretmenliği ve yöneticilik yaptı. Bu görevini İstanbul Galatasaray Lisesi’nde sürdürürken İngiltere öğrenci müfettişliğine atandı. Dönüşünde İstanbul Eğitim Enstitüsü’nde çalıştı ve buradan emekli oldu. 02.12.1994 yılında İstanbul’da öldü.

[the_ad id=”6546″]

Orhan Şaik Gökyay; “Dede Korkut”, “Katip Çelebi”, “Mercimek Ahmet” vb. gibi edebiyat tarihine ilişkin konuların araştırılması; eski metinlerin açıklanıp yorumlanması ve halk edebiyatı geleneğine uygun olarak yazdığı şiirleriyle tanınmıştır. Bilimsel yöntemlere dayalı araştırmacılığı, usta bir kuyumcunun titizliğini andırır. Milli ve yiğitlik konularını işleyen şiirlerinde ise coşkulu, pürüzsüz bir söyleyiş güzelliği vardır. Son yıllardaki çalışmalarını halk bilim (folklor) konusunda yoğunlaştırmıştır.

[the_ad id=”5715″]

Kitapları: 

Şiir: Birkaç Şiir (1976)

Araştırma, İnceleme : Dede Korkut (1938), Türklerde Karagöz (1938), Kabusname (1944), Katip Çelebi (1957), Hanname (Özbek destanı, 1969), Mizanü’l – Hak (Katip Çelebi’den, 1973), Cerbe Fetihnamesi (1975), Risale-i Mimariye (1975), Vaka-i Osmaniye (1976), Destursuz Bağa Girenler (1982) vb.

[the_ad id=”5196″]

 

Bunları da Sevebilirsiniz

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir