İlhan Tarus

Beğendi iseniz lütfen paylaşın
  • 6
    Shares

Yazar. İlhan Tarus, 1907 yılında Tekirdağ’da doğdu. Babası memurdu. Bu nedenle ilk ve ortaöğrenimini çeşitli kentlerde yaptı. İstanbul Kabataş Lisesi’ni (1925) ve Ankara Hukuk Fakültesi’ni (1928) bitirdi. Pazarcık, Edirne ve Kayseri’de savcılık ve yargıçlık yaptı. Bu işinden ayrılarak bir süre İstanbul gazetelerinde çalıştı. Yeniden Adalet Bakanlığı’nda (1946 – 1957) görev aldı. Ankara’da yayınlanan Zafer gazetesinde, fıkra ve röportaj yazarlığı yaptı. 3 Ocak 1967’de Ankara’da öldü. Cebeci Mezarlığı’na gömüldü.

Tarus, edebiyata oyunlar yazarak (1927) girdi. Daha sonra hikaye ve romanlarıyla tanındı. Toplumcu sanat görüşüne sahiptir. Hikayelerinde yakından tanıdığı gecekondu insanlarının yaşamlarını; devlet dairelerindeki bürokrasiye ve tek parti yönetimini, eleştirel bir gerçekçilikle anlatmaya çalışır. Hikaye konularının tümü Ankara’da geçer. Romanlarında ise, konular değişik yerlerde geçmektedir. Kimi romanları, Kurtuluş Savaşı içinde beliren iç isyanlarla ilgilidir. Kimi romanlarında da, Anadolu kasabalarındaki toplumsal düzensizlikleri sergiler. Okuru sıkmayan, yer yer halk deyimlerine ve argoya yaslanan akıcı bir dili ve anlatımı vardır.

Kitapları:

Hikaye : Doktor Monro’nun Mektubu (1938), Tarus’un Hikayeleri (1947), Apartman (1956), Karınca Yuvası (1952), Ekin İti (1953), Köle Hanı (1954)

Roman : Yeşilkaya Savcısı (1955), Var Olmak (1957), Duru Göl (1951), Hükümet Meydanı (1962), Vatan Tutkusu (1967)

Oyun : Ceza Hakimi (1940), Bir Gemi (1942), Suavi Efendi (1962)

 

Bunları da Sevebilirsiniz

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir