Baki

Beğendi iseniz lütfen paylaşın
  • 2
    Shares

Şair ve yazar. Baki, 1526 yılında İstanbul’da doğdu. Asıl adı, Mahmut Abdülbâkî’dir. Babası, Fatih Camisi müezzinlerindendir. Çocukluğunda bir süre saraç çıraklığı yaptı, sonra medreseye girdi. Yazdığı bir övgü şiiriyle Kanuni okullarında müderrislikle görevlendirildi. Daha sonra kazaskerlik görevleri de yaptı ama çok istediği hâlde, şeyhülislâm olamadı. Yaşadığı çağın en büyük şairi kabul edilerek “Sultan-uş-Şuara” (Şairler Sultanı) unvanını aldı. 7 Nisan 1600 yılında İstanbul’da vefat etti.

Daha çok gazel ve kasideleriyle tanındı. Şiirlerinde neşe, coşkunluk ve rintlik vardır. Şiirlerindeki “aşk”, dünya aşkıdır. Tasavvufi aşkı, hemen hiç işlememiştir. Divan’ında münacat, naat gibi dinsel şiirler yoktur. Doğrudan,
Kanuni övgüsüyle başlar. Şiirlerinde doğa önemli bir yer tutar. İç âleminden çok, dış âlemi dile getirir. Doğayı canlı tablolar hâlinde anlatır. Şiir diline temiz, akıcı İstanbul Türkçesini getirmesi, onun en önemli başarısıdır. Türkçeyi pürüzsüz ve ustalıkla kullanmıştır. Birçok şiirinde halk diline yaklaşan, halk deyimleriyle süslenmiş, sade bir dil vardır.

Başlıca eserleri:
Divan: 4508 beyit ve 659 manzumeden oluşur.
Mevâhibü’l-Ledünniyet: Şihâbeddin Ahmet’ten çevrilmiş siyer kitabı
Fezâil-i Cihâd: Ahmet bin İbrahim’den çeviri
Fezâil-i Mekke: Osmanlıların Mekke’de yaptırdıkları eserlerden söz eder. Ahmet bin Mekki’den, sade bir dille çevrilmiştir

Bunları da Sevebilirsiniz

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir