Tahir Olgun

Beğendi iseniz lütfen paylaşın

Şair, edebiyat tarihçisi, gazeteci ve yazar. 13 Eylül 1877’de İstanbul’da dünyaya geldi. 21 Haziran 1951’de İstanbul’da yaşama veda etti. Merkezefendi Kabristanlığı’na defnedildi. Tam adı Mehmet Tahir Olgun. Bazı yapıtlarını Tahirü’l Mevlevî ve Tahir Saffet imzaları ile kaleme aldı. Hadema-i Hassa başçavuşlarından Hacı Mustafa Saffet Bey ile Abdülaziz’in Çerkez cariyelerinden olan Emine Emsal Hanım’ın oğludur.

İlköğrenimini Hakimbaşı Ömer Efendi Mektebi’nde tamamlayan Tahir Olgun, daha sonra Gülhane Askeri Rüştiyesi’nde öğrenim görmeye başladı. Bu sırada babasını kaybetti. Rüştiye’nin ardından Seraskerlik dairesine katip yetiştiren Menşe-i Küttab-ı Askeriye’de iki yıl öğrenim gördü. Ardından Bab-ı Seraskeri’de memur olarak çalışmaya başladı. Daha sonra Maliye, Ticaret ve Ziraat nezaretlerinde katiplik yaptı. 14 Aralık 1909’da Dârü’ş-Şafakati’l–İslâmiyye’nin edebiyat ve kompozisyon öğretmenliğine atandı ve burada otuz beş yıl öğretmen olarak çalıştı.

Tahir Olgun, bir süre Fatih dersiamlarından Filibeli Rasim Efendi ve Menevihan Mehmet Esat Dede’nin derslerine devam etti. 1893’de Esat Dede’den icazet aldı. Aileden bağlı olduğu Mevleviliğe inandı. Yenikapı Mevlevihanesi’nde çile çıkardı.

Edebiyat yaşamına çok erken yaşlarda başlayan Tahir Olgun, başlarda eski tarza göre Türk ve İran dillerinde manzumeler yazdı. Çile çıkardığı dönemlerde ise bir yandan o zamana ait duygularını kaleme aldı, bir yandan da Fars dilinden önemli eserleri Türk diline çevirdi. 1900’da Kitapçı Karabet Efendi’nin Resimli Gazetesi’ne ücretle tutarak bir nüsha çıkardı ancak o dönemdeki idare devamına engel oldu.

21 Haziran 1951’de İstanbul’da yaşama veda etti. Merkezefendi Kabristanlığı’na defnedildi.

ESERLERİ:

Mir’at-ı Hz. Mevlâna (manzum, 1899)
Divânçe-i Tahir (1902)
Divânçe-i Fârisî-i Tâhir, Dîvân-ı Tâhir’ül-Mevlevî (1945 yılına kadar olan şiirlerini topladığı Divan’ı)
Dîvân-ı Tâhir’ül-Mevlevî 2 (1945 yılından sonra yazdığı şiirleri kapsayan Divan’ı)
Cengiz ve Hülâgü Mezalimi (1906)
Amuzgâr-ı Fârisî (1906)
Nazım ve Eşkal-i Nazım (şiirde ölçü üzerine, 1913), Aşık Çelebi Tezkiresi ve Şâir Zâti (1920)
Edebiyat Târihimize Dâir Manzum Bir Muhtıra (Tanzimat’a kadar oluşan edebiyat tarihi, 1931)
Edebiyat Lügâti (1936)
Fuzuli’ye Dair (1936)
Nev’î ve Suriye Kasidesi (1937)
Bakî’ye Dair (1938)
Bursalı Gazâlî (1944)
Hallâc-ı Mansûr’a Dâir (1945)
Germiyanlı Şeyhî ve Harnâmesi (1949), Mesnevi Dersleri (1949)
Asr-ı Saâdette Müslümanlığın Medeniyete Hizmetleri (Yay. Haz. Abdullah Sert, 1974)
Matbuat Alemindeki Hayatım ve İstiklâl Mahkemeleri (1992)
Tahir Olgun – Divan Edebiyatının Bazı Beyitlerinin İzahına Dair Edebî Mektuplar (Yay. Haz. Cemal Kurnaz, 1995)
Tahir Olgun – Çilehâne Mektupları (Yay. Haz. Cemal Kurnaz – Gülgün Erişen, 1996).

Bunları da Sevebilirsiniz

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir