Acele

Beğendi iseniz lütfen paylaşın
  • 1
    Share

Acele

Çocuğunuza gökkuşağını gösterirken işiniz bekleyebilir, ama gökkuşağı işinizi bitirmenizi beklemez.
Patricia Clafford

Acelem vardı. Üzerimde en iyi giysim, yemek odasına hışım gibi girdim. O gece bir toplantım vardı ve hazırlanmaya çalışıyordum. Dört yaşındaki kızım Gillian, Batı Yakasının Hikâyesi filminin şarkılarından en sevdiği “Cool” ile dansediyordu.

Geç kaldığım için acele ediyordum. Ama içimden bir ses bana “Dur!” dedi.

Durdum. Kızıma baktım. Elini tuttum ve onu döndürdüm. Yedi yaşındaki kızım Caitlin de yörüngemize girdi bir anda ve
onun da elini tuttum. Üçümüz yemek odasında başlayıp, salonda biten çılgın bir dans sergiledik. Gülüyorduk. Dönüyorduk. Acaba komşular pencereden bu çılgınlığı izliyorlar mıydı? Bunun hiçbir önemi yoktu. Şarkı bir anda bitiverdi, dansımız da. İkisinin de popolarına yavaşça vurdum ve onları banyoya yolladım.

Merdivenleri nefes nefese çıktılar. Kıkırdadıklarını duyuyordum. İşime döndüm. Eğilmiş, iş çantama dosyalarımı yerleştirirken, küçük kızımın ablasına, “Caitlin, en iyi anne bizim annemiz, değil mi?” dediğini işittim.

Dondum, kaldım. Kendimi yaşamın koşturmacasına kaptırıp, o güzel anı kaçırıyordum neredeyse. Ofisimin duvarlarını
süsleyen ödüllerim, diplomalarım geldi aklıma. Elde ettiğim hiçbir başarı, hiçbir ödül bunun yerini tutamazdı: En iyi anne bizim annemiz, değil mi?

Çocuğum bunu bana dört yaşındayken söyledi. Aynı şeyi on dört yaşına geldiğinde söylemesini beklemiyorum. Ama kırk yaşına geldiğinde bana elveda demek üzere, çam ağacından yapılmış tabutumun üzerine eğildiğinde, bana yine aynı şeyi söylemesini isterim.

En iyi anne bizim annemiz değil mi?
Bu sözlerin mezar taşımda yer almasını isterim.

Gina Barrett Schlesinger
Tavuk Suyuna Çorba Kadınların Yüreğini Isıtacak Öyküler

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir