Kadıköy’e Yağmur Yağmıştı – Bilge Ay

Beğendi iseniz lütfen paylaşın
  • 1
    Share

Kadıköy’e Yağmur Yağmıştı

ben miydim dağın ve ateşin peşinde olan/ su arar bulur suyu diyen

hayatın tekliğinden kuşku duymadığı için kör/ bir bağ çakısına tutsak
boynu koptuğu anda sarı saksağanın/ gagasına değen mavi tüyü
benim avuç içim miydi çeşmelerden/ her durakta yorgun göklere
üfleyen
rayların bittiği bu kalp nadasında/ kapkara bir trenden geriye kalan
ben miyim/ bağın kara üzümü/ bir damla yağmur yahut gözyaşı

bu gün kalbime çıkan bir yokuş bulmuş gibi sokaklarda
ilkyazı daha da sarartmak için iğde çiçekleri/
kırılgan akasyalar/
eli çabuk bir yağmur/ sığındığım kilisenin duvarından
kıvrak bir kadın gibi su/ küçük her şeyle birlikte
parmaklarımın arasından akan/ sigarayı da alıp gitti

telefon kulübelerine koşmamda daha özel nedenler var mutlaka
Kadıköy’den sıyrılmış bir bıçak gibiyim şimdi ben/
kaçıncı dereceden hüzünlere tutulmuş
bir devlet memurunun gözlükleri gibi parlıyor toprak

(Yenibinyıl Şiir, Sayı: 8)
Bilge Ay

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir