Tatavla – Derya Önder

Beğendi iseniz lütfen paylaşın
  • 1
    Share

Tatavla

kül de yanınca ne kalacak geriye
harf harf eskitilmiş ömürler mi
kaçıp saklandığımız o ev mi
bakıp da gülecek halimize
yokuşlarında çemberlerin sürüldüğü o yer
gümüş palyaçolar mı saklayacak parklarında
evli kederli ve taşkın gülüşleriyle
rum kadınlar mı anlatacak türkçe acılarımızı
aheste sinerken yangının kokusu tatavla’ya

sonumuz olacaktı geceye taşan nehir
isli bir gökyüzü taşıyacaktım sana, dumanlı bir seviş
hiç öpmemiş gibi öpecektim, bir daha yanar gibi
acıyan yerlerinden başlayacaktım ağlamaya

akarca yokuşu’nda salyalı bir köpek
havai fişeklerine bakıp gülümseyecek
ense kökünden ısıracaktı hayatı
hiçbir şeyin olmasam
kuruyup kalacaktım lacivert balkonlarda

ilmeği kaçırılmış bir aşkın
ikindi yorgunluğu çöküyor
günbatımının hiç gelmediği bu eve
zamana tutunarak ilerliyor akşamlar
mühürlüyor tenimi gidişlerin zenginliği

kül de yanınca ne kalacak geriye

(Üç Nokta, Sayı: 3)
Derya Önder

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir