Şeyh Galip

Beğendi iseniz lütfen paylaşın

Şeyh Galip

Divan Edebiyatının Ünlü şairi. Şeyh Galip 1757 yılında İstanbul’da doğdu. Asıl adı Mehmed’dir. Önce “Esat” sonra “Gâlib” mahlâsını almıştır. Mustafa Reşid adlı bir Mevlevînin oğludur. Evlerinde şiir ve tasavvuf havasının bulunması, Gâlib’in erken yetişmesinde büyük bir etken olmuştur. Babasından ve şair Neşet’ten Farsça öğrendi.

Beylikçilik kaleminde kâtip yardımcısı oldu. Sonradan kendini yalnız okumaya ve tasavvufa verdi. Konya’ya gidip geldi, Galata Mevlevihanesi şeyhi oldu (1791). III. Selim tarafından korundu. Genç yaşta 1799 yılında İstanbul’da öldü.

Şeyh Gâlib, klasik şiirin son büyük temsilcisidir. Klasik şiirin geleneklerine bağlı kalmakla birlikte, belli mazmunlar yaratmış, yeni imajlarla klasik şiirin ufkunu genişletmiştir. Düşüncelerle, betimlerle örülü yogun bir hayal gücü vardır.

Şiirlerinde hayaller çok renkli, canlı ve güçlüdür. Söyleyeceklerini hep semboller, benzetmelerle anlatmıştır. Hayaller somut kavramlar üzerine kurulmuş, soyut kavramlarla birleştirilip canlandırılmıştır. Şeyh Gâlib şiirlerinde yabancı sözcükleri çok kullanmış, uzun tamlamalar yapmıştır. Bu ağır ve süslu dil ile söylediği şiirlerin yanında yalın bir Türkçe ile söylediği şiirleri de vardır.

Başlıca Yapıtları

Şeyh Galib Divanı
Hüsnü Aşk (2101 beyitten oluşan, tasavvuf konusunda bir mesnevidir. )
Şerh-i Cezire-i Mesnevi (Mesnevi açıklamasıdır.)
Er-Risaletü’l- Behiyye fi Tarikati’l- Mevleviyye (Mevlevilikle ilgili bir şerhtir.)

Bunları da Sevebilirsiniz

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir