Yağmur Dindi – Sabahattin Kudret Aksal

Beğendi iseniz lütfen paylaşın

Yağmur Dindi

Yağmur dindi. Sönmeye yüz tutmuş kandilimizin
Sarısına bıraktı yerini. Köy köpekleri
Havlıyor sokakta. Bir ayışığı,
Soğuk ve sinsi gelip dayandı kapımıza.
Ne var dolapta? Mum çiçeği gelin başlıkları mı,
Simler mi, pullar mı, teller duvaklar mı,
Yaşmaklar mı, maşlahlar mı, hotozlar mı,
Çocuk saçları mı, bukleler mi, lüleler mi,
Taslar mı, taraklar mı, maşalar mı, firketeler mi,
Gülsuyu mu, misk mi, amber mi,
Tütsü mü? Bir kuşun sesi mi yoksa?
Bir düşle iniyoruz merdiveni, bir şamdanlayız
Taşlıkta , sarnıca sarkıyoruz, çakıl düşenmiş
Yoluna çeşmenin. Gece! Hep o gece! Limon sarısı
Döşeme, kilim, pencerelerimiz kağıtlı, kapımızda
Perde, mangal, kül, kestane kabuklarının
Biriktiği sahan kapakları, karanfil çiğneyen
Kadınlar, dullar, bir tekir kedi
Eşikte, aynanın menevişi, yaldızlı saat,
Masa, kitap, defter açık, kalem, silgi,
Kıstığımız lamba, akan tavan, kova, paçavra,
Rüzgarın açtığı bir cam yukarı katta
Bir kiremit uçan, vuran çinko, lodosun kokan ağzı,
Süpürülen oda, serilen döşek, yüzümüze değen
Yosunu gecenin

Sabahattin Kudret Aksal

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir