Ercüment Uçarı

Beğendi iseniz lütfen paylaşın

Ercüment Uçarı

Şair. Ercüment Uçarı, 1928 yılında İstanbul’un Beykoz ilçesinde doğdu. Babası hava subayı olduğundan öğrenimini şehirden şehire dolaşarak tamamladı.

İlkokulu Beşiktaş’ta Yıldız Yatılı Okulunda, ortaokulu Kütahya’da, liseyi Bursa’da bitirdi. İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesinde okurken geceleri çalışmak için uyarıcı ilaçlar alması sağlığını bozdu.İyileşip 1959’da, otuz bir yaşında, Hukuk Fakültesi”ni bitirince, askerliğini yedeksubay olarak Ankara’da Elmadağı’nda yaptı.

Askerlik dönüşü bir süre serbest avukatlık yaptı. Petrol Ofisi Hukuk Bürosuna girdi. 1983’te emekli oluncaya kadar burada çalıştı. İlk şiiri Zonguldak’ta yayımlanan Bucak dergisinde çıktı (1945). Türk Sanatı, Kaynak, Varlık, Yeditepe, Pazar Postası, Dost, Yelken gibi dergilerde yazdı. Bir ara hikâyeyi denediyse de şiirde karar kıldı.

Başlangıçta Garip şiirine yakın duran Uçarı, İkinci Yeni akımına yöneldi. İzlenimci, yer yer gerçeküstücü, anlaşılması zor şiirler yazdı. ‘Zamanla kendine aklın ve hayal gücünün soyutlamalarına yaslanan bir duygu evreni kurdu. İkinci Yeni şiirine bağlandı.'(Behçet Necatigil, Edebiyatımızda İsimler Sözlüğü, 2002, s. 377)

Ercüment Uçarı, 22 Ocak 1996 tarihinde İstanbul’da vefat etti.

Eserleri

Şiir:
Cümbüşçübaşı (1958),
Et (1960),
Kuyuda Yusuf (1962),
Avlanırken Bir Korku (1967),
Albatros Adı Bir Gün Gelecek (1971),
Geniş Zaman Tevellüdü (1988),
Ziba Sokağı (1991),
Ay Batarken Kancama (1994),
Yırtık Sözler (1996)

‘Zamanla kendine aklın ve hayal gücünün soyutlamalarına yaslanan bir duygu evreni kurdu. İkinci Yeni şiirine bağlandı.’

Bunları da Sevebilirsiniz

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir