Ay Sarı Ay, Usul Ay – Gülten Akın

Beğendi iseniz lütfen paylaşın

Ay Sarı Ay, Usul Ay

Hüzün çocuklar için arada bir, yaşlılar için sürekli
Atılan ağı dolduruyor ırmak
Balığı deniyor terzi
Yüreğini iğnesinden kurtarıp pazarları
Ben sevgilenmeyi denerdim, bıraktım şimdi
Gerçek derliyorum, ipe diziyorum
Beni doğrulayanı seçiyorum
Bir o kadar beni doğrulamayan
Kuşkulansam, kuşkulanmıyorum o zaman
Caymıyorum kendimi doğrulamaktan
Bir atlayıp iğnemi bir batırıyorum
Terziyim hafta başı balığa çıkamayan

Göğü atlıyorum. Geniş göğü, ferah balkonları atlıyorum
Mutlu çocuk yüzlerini atlıyorum
Atlıyorum suyu, soluyan diri atları
Yaylaları ormanları atlıyorum da
Yarıp Ellas’ta duruyorum. Gecenin Ellas’ında
İğnemi, benim iğnemi Ellas’ın yakarısına:
– İnişlerde dolgun diri salınan
Mısırları boyayacak mısın?
Ay sarı ay, usul ay
Dağıtacak mısın gökyüzünü orda burda ?
Eski duvara, tahta çite, asma köprüye
Ay sarı ay, usul ay
Kavruk, kara, yorulmuş ineğimi
Tazeleyecek misin?
Patikayı düz edip uçurumu örtecek misin?
Ay sarı ay, usul ay

Hüzün çocuklar için arada bir ve yaşlılar için sürekli
Bense oyalanıyorum, terziyim daha
Balığa çıkmasam bile hafta başlarında
Bir batıra iğnemi, bir batırmaya
Oyalanıyorum
Beni doğrulayan ve doğrulamayan hepsi bir arada

Hüzne az bir şey var, yaşlılar için olan

Gülten Akın

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir