Son Kavga – İlhami Bekir Tez

Beğendi iseniz lütfen paylaşın

Son Kavga

Ölüm bir kez çalar kapıları
Doğumdan öncesi, ölümden sonrası yalan
Yumruğu. göğsü ve altın başıyla
Ne güzeldir ayakta dimdik insan.

Pul pul damar damar
Dünyamızın derisi dökülüyor
Nedendir?
Nar ağlıyor, ayva gülüyor.

Yer depremde.
Sallanıyor gök ağaç;
Nedendir?
Birimiz tok. birimiz aç.

Orman orman
Lif lif Asya, Afrika yanmada
Nedendir?
Toprak uyanmada.

Eller sarıldı gırtlaklara
İnsan insanın üstüne yürü, yürü…
Nedendir?
Sömürü…

Bulutların gür elma ormanları tutuşuyor
Güneş yarıldı kırmızı nar gibi
Nedendir?
Son kavga var… gibi!

Ölüm bir kez çalar kapıları
Doğumdan öncesi, ölümden sonrası yalan
Yumruğu. göğsü ve altın başıyla
Ne güzeldir ayakta dimdik insan.

İlhami Bekir Tez

“Şiir mavi bir gökyüzüdür. Şiir zifiri karanlıkta parlayan bir ışıktır. Şiir sessiz gecelerin sessiz çığlığıdır. ”

“Şiir, sözcüklerle güzel biçimler kurmak sanatıdır… Hangi sözcük, hangi sözcükle yan yana geldiğinde nasıl bir ışık ortaya çıkar? Bunu bilmek gerek.”  Cahit Sıtkı Tarancı

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir